«بازنمایی علمی» بخش زیادی از ادبیات فلسفه علم را در دهه اخیر به خود اختصاص داده است. در این مقاله، دو رهیافت اصلی به بازنمایی علمی، رهیافت های غیرشناختی و شناختی، بررسی خواهند شد. در بخش اول، بازنمایی علمی و عناصر دخیل در آن، بدون توجه به دو رهیافت مذکور، معرفی می شوند. بخش دوم به نظریه های غیرشناختی بازنمایی می پردازد؛ نظریه هایی که «شباهت» را مبنای تعریف بازنمایی قرار می دهند. در ادامه این بخش به سه صورت بندی از مفهوم شباهت (این همانی جزئی، یک ریختی، و یک ریختی جزئی)، که بازنمایی بر اساس آنها قابل تعریف است، می پردازیم. بخش سوم به انتقادهای وارد بر رویکرد غیرشناختی اختصاص دارد. بر اساس این انتقادها، شباهت نه شرط لازم بازنمایی است و نه شرط کافی آن. در پایان این بخش تعریفی شناختی از رابطه بازنمایی ارائه می شود. سرانجام در بخش چهارم به نظریه ترکیبی گی یری می پردازیم که سعی دارد هم شباهت و هم جنبه های شناختی را در خود جای دهد. استدلال خواهیم کرد که تعریف وی از بازنمایی دوری است.

Sluggish COGNITIVE Tempo is used to describe a particular type of attention deficit, concentration, and slowness in information processing. The aim of this study was to investigate the psychometric properties of the Sluggish COGNITIVE Tempo Scale (SCTS) of the parent form among Iranian children. The present study is a descriptive study. A sample of 1700 people was selected from the provinces of Tehran, East Azerbaijan, West Azerbaijan, Kurdistan, Fars and Khorasan using cluster sampling method. 122 subjects were excluded from statistical analysis due to incomplete answers to the questionnaires and thus the final sample was reduced to 1578 parents. The confirmatory factor analysis method and internal consistency were used to compute the Sluggish COGNITIVE Tempo Scale factorial validity and reliability, respectively. Also, in order to examine the construct validity of the Sluggish COGNITIVE Tempo Scale, we computed correlations between different dimensions of Sluggish COGNITIVE Tempo Scale with Attention Deficit Subscale of Mental Health Assessment Questionnaire for Children and Adolescents. The results of statistical results showed that this scale has structural validity, criterion and convergence in Iranian society. The results indicate that the scale is three factors and also the validity of the scale using Cronbach's alpha method and retest test after Approved two weeks. According to the findings of the present study, the parent form of the Sluggish COGNITIVE Tempo Scale (SCTS) has a good validity and reliability and it can be used in research related to slow COGNITIVE multiplication in Iranian society.

AbstractThe aim of this study was to investigate the validity, reliability and factor structure of the "How I Think" questionnaire to assess COGNITIVE distortions in Iranian students. The present research design is descriptive and psychometric studies. The statistical population of this study included all male high school students in city Dezful in the academic year 1399-1400, from which 316 students were selected by multi-stage random sampling and completed the How I think and Bass and Perry Aggression Questionnaires (for Convergent validity). Factor analysis, Cronbach's alpha and Pearson correlation were used to analyze the data using SPSS and AMOS 20 software. The results of factor analysis showed that the questionnaire consists of six factors and has good fit indices. The convergent validity of this questionnaire indicated a satisfactory correlation between the dimensions of the scale "How I think" with the Aggression Questionnaire (p <0.01). Cronbach's alpha and Split- half coefficients for the whole scale and its dimensions ranged from 0.66 to 0.92.The conclusion is that the Persian version of the "How do I think" questionnaire for measuring COGNITIVE distortions in Iranian students has acceptable psychometric properties and can be used as a valid tool in research, educational and clinical situations.

1هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر آموزش یادگیری زایشی بر اساس جو روانی- اجتماعی، مهارتهای فراشناختی و  الگوی بار شناختی بر یادداری ریاضی دانش آموزان پایه هفتم در سال تحصیلی 401-1400 بود. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون با دو گروه کنترل و دو گروه آزمایش بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دختر و پسر پایه هفتم منطقه 2 شهر مشهد بودند که تعداد 112 نفر نمونه با استفاده از روش نمونه­گیری خوشه­ای تک­مرحله­ای انتخاب شدند. افراد گروه آزمایش طی 16 جلسه تحت آموزش یادگیری زایشی بر اساس بار شناختی قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ نوع مداخله­ای دریافت نکردند. ابزار پژوهش شامل آزمون محقق ساخته 20 سوالی بود. برای تجزیه و تحلیل داده­ها از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره و نرم افزار SPSS نسخه 24 استفاده شد. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که آموزش یادگیری زایشی بر اساس جو روانی- اجتماعی، مهارتهای فراشناختی و الگوی بار شناختی تأثیر مثبت و معناداری بر یادداری ریاضی دانش آموزان پایه هفتم دارد. بر اساس یافته­ها می­توان نتیجه گرفت که یکی از آموزش­های موثر بر یادداری ریاضی دانش آموزان، استفاده از روش یادگیری زایشی بر اساس جو روانی- اجتماعی، مهارتهای فراشناختی و الگوی بار شناختی است.

هدف: نظریه های متعددی در خصوص مسیر پیشرفت شغلی مطرح شده و محققان این نظریه ها را در طبقات مختلفی دسته بندی کرده اند. نظریه های شناختی از جدیدترین دسته بندی هایی است که مشتمل بر دو نظریه شناخت اجتماعی مسیر پیشرفت شغلی و نظریه پردازش اطلاعات شناختی است. در پژوهش حاضر با شناسایی معیارهای مقایسه نظریه ها، به مقایسه دو نظریه شناختی مسیر پیشرفت شغلی پرداخته شده است. روش: پژوهش حاضر از نظر هدف، توسعه ای بوده و از نوع مطالعات اکتشافی به شمار می رود و از نظر روش، در دسته پژوهش های آمیخته قرار می گیرد. برای گردآوری داده ها، از 20 خبره دانشگاهی و مدیر فعال در زمینه مدیریت منابع انسانی و مسیر شغلی بهره برده شده است. یافته ها: بر اساس مبانی نظری، 34 معیار و بر اساس نظر خبرگان، 12 معیار با استفاده از فن دلفی فازی و توافق خبرگان شناسایی شد و در نهایت، دو نظریه یاد شده بر اساس آنها مقایسه شدند. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که بیشترین تأکیدهای نظریه شناخت اجتماعی مسیر پیشرفت شغلی به ترتیب بر محیط، آینده نگری و تعمیم پذیری است، اما نظریه پردازش اطلاعات شناختی بر شغل، فرد، فرایند و سازمان تأکید بیشتری می کند.

After offering an overview of some of the main themes of Popper’s political thought, the paper argues that his account faces two problems relating to institutions. The first is that while Popper stresses the ‘rational unity of mankind’, and the potential for any of us to furnish criticisms of public policy, it is not clear what institutional means currently exist for this to enable this to take place. Second, Popper has stressed the conjectural character of even our best THEORIES. However, at any point, some THEORIES will have fared better in the face of criticism than others, and they may give us important information about constraints on our actions. At the same time, as ordinary citizens we may not be in a good position to understand the THEORIES in question, let alone appraise the state of the specialised discussion of them. There is, it is suggested, a case for thinking of ways to institutionally entrench such fallible THEORIES, especially in the current setting in which social media play an important role

Rational discussion guides, but does not compel individual decisions, and the best process of inquiry and decision should vary with a person’s goals and situation. Sir Karl Popper noted that after a result of observation or experiment has been obtained by independent researchers, scientists agree to reject as false THEORIES that are contradicted by accepted facts. Popper, though, wrongly assumed this consensus also applies to acceptance for purposes of research. In reality researchers develop competing THEORIES about which evidence is currently in conflict, and sometimes even refuting the THEORIES in their current form. Further, Popper asserted that only negative arguments should be used in rational inquiry. In reality, productive inquiry involves also positive arguments, even in science. Positive considerations such as which basic THEORIES are justified by the researcher’s preferred metaphysics, or what THEORIES in applied science are justified by existing accepted basic THEORIES, are also used productively